Reactie op Wij en Zij van Jaap Wijkstra

Omschrijving

Op 14 mei van dit jaar kreeg ik vanuit de Verenigde Staten plotseling breaking news op mijn scherm. In een interview met Time had Nicki Minaj gezegd dat ze MAGA was geworden nadat Gavin Newsom haar compleet had genegeerd.

Dit behoeft misschien enige toelichting. Nicki Minaj is de koningin van de rap, de bestverkopende vrouwelijke rap-artiest in Amerika, geboren in de hoofdstad van Trinidad en Tobago, opgegroeid in New York. Aanvankelijk sprak ze zich uit voor de Democraten, en tegen de anti-immigratie politiek van president Trump, maar het laatste jaar is ze steeds nadrukkelijker aanhanger van de Make America Great Again beweging geworden. Aan opinieblad Time legde ze uit dat ze de Democratische gouverneur van California, Gavin Newsom, een paar jaar geleden om hulp had gevraagd: ze had last van valse 112-meldingen, de politie werd in het wilde weg op haar huis afgestuurd, en ze vroeg gouverneur Newsom er iets aan te doen. De Democraat had niet geantwoord. Republikeinen reageerden wel. En dat is, schrijft Time, How Nicki Minaj went Maga (https://time.com/article/2026/05/14/nicki-minaj-trump/) Sindsdien noemt Nicki Minaj de Democraten op sociale media steeds ‘Demoncraten’, aangezien er demonen in hun innerlijk huizen. Vervolgens sla ik een paar details over; ik wijs alleen nog kort op de persdienst van Gavin Newsom, de Democratische gouverneur van Californië en mogelijk toekomstig presidentskandidaat, die dit jaar triomfantelijk liet weten dat Nicki Minaj bij de Grammies was gekleineerd – ‘snubbed’- en dat ze niet veel meer is dan een oké-e artiest, die wanhopig op zoek is naar aandacht. (https://www.forbes.com/sites/conormurray/2026/02/02/nicki-minajs-full-on-maga-rant-slams-demoncrats-jay-z-and-trevor-noahs-grammy-dig)

Aangezien ik dit allemaal las met mijn ene hersenhelft, terwijl ik met mijn andere hersenhelft verdiept was in Wij en zij van Jaap Wijkstra, werd de verleiding groot psychiatrische diagnoses te stellen. Maar laat ik dat niet doen, ik zeg alleen in het algemeen iets over zulke conflicten. En dan vooral over de digitale infrastructuur waarop de eenentwintigste-eeuwers die conflicten botvieren. Maar allereerst iets over de sexiness, de aantrekkingskracht van zo’n ruzie, omdat ik daar straks ook, hoopvol, weer wil eindigen.

Het belang van conflicten
Een verwijt dat een artiest, een rap-artiest, op zoek is naar aandacht, is natuurlijk niet helemaal uit de lucht gegrepen. Amusement is net als politiek een aandachtsindustrie: het inhoudelijke streven van politici en zangers wordt doorkruist door hun behoefte aan een groot publiek. En dat grote publiek heeft nu eenmaal veel aandacht voor ruzie en negatieve emoties.