Interview met Arjan Keizer en Wouter Lut, oprichters van ‘Medewerkers voor onze Toekomst’

Omschrijving

September 2025 hebben Arjan Keizer en Wouter Lut, met enkele andere professionals uit het bedrijfsleven, de beweging ‘Medewerkers voor onze Toekomst’ opgericht. Wat ons, Marcel en Antoinette, treft in dit initiatief is dat het focust op medewerkers in grote bedrijven. Veel medewerkers in het bedrijfsleven, waar vooral de stem van de aandeelhouders telt, durven zich in hun werk niet over duurzaamheid en het klimaat uit te spreken. Dit blijkt uit onderzoek van ‘Medewerkers voor onze Toekomst’, en Arjan en Wouter hebben ook zelf ervaren dat het spannend kan zijn om je in je werk uit te spreken over dit thema als dat mogelijk schuurt met het beleid van het bedrijf waar je voor werkt. Want er staat wat op het spel – enerzijds de waarden van duurzaamheid, anderzijds je baan, positie, carrièrekansen. Kortom: het vergt moed om een stap naar voren te doen. Om medewerkers te verenigen en te inspireren om die stap naar voren wél te zetten, startten zij deze beweging. Daarmee hopen ze ook bij te dragen aan een verandering van binnenuit in bedrijven om meer werk te maken van duurzaamheid en op die manier ook bij te dragen aan een versnelling van het sociaal kantelpunt. Arjan werkte jarenlang voor McKinsey en Shell en werkt nu (vooralsnog onbezoldigd) full-time voor Medewerkers voor onze Toekomst (MvoT). Wouter werkt bij ING en daarnaast 10% (op vrijwillige basis) bij MvoT. We spreken twee bevlogen mannen, die uit zorg voor hun kleine kinderen resp. tieners, willen bijdragen aan een mooiere wereld.

Arjan en Wouter, hoe zijn jullie gekomen tot de oprichting van Medewerkers voor onze Toekomst? Wouter Lut: Ik werk nu bijna 20 jaar voor ING. Mijn studieachtergrond is een bachelor in commerciële economie, dus meer marketing, daarna heb ik nog bedrijfskunde gedaan meer gericht op HR en strategie in organisaties. Na mijn studie ben ik bij ING gaan werken op de afdeling die ging over het klachtenbeleid en klanttevredenheid. Een paar jaar terug ben ik bij duurzaamheid betrokken geraakt, eerst privé, en toen realiseerde ik me dat een bank daar ook een belangrijke rol bij speelt, op zowel een positieve manier als een negatieve manier. Een bank financiert op een bepaalde manier de maatschappij en daar kun je een oordeel aan geven – vind je het goed wat wordt gefinancierd of niet? Op enig moment kreeg ik de mogelijkheid om van binnenuit te gaan bijdragen aan verduurzaming van onze portfolio. Ik heb toen een netwerk binnen ING opgezet om het gesprek te voeren over verduurzaming en de rol van ING. Een paar jaar geleden was het in de maatschappij een groot thema en toch ervaarde ik dat het schuurt: ik wilde, dat was als het ware mijn ‘coming out’ op dit thema, een kritische vraag stellen op ons interne forum, maar ik vond dat spannend om te doen. Ik had de vraag een paar keer ingetypt en vervolgens weer gedelete, tot ik dacht: ik verstuur het toch want ik vind het belangrijk. Maar het was heel spannend – wat vinden andere mensen ervan, ben ik de enige die dit vindt, gaan mensen zeggen: ‘dat kan je echt niet maken’? Vervolgens kreeg ik een aantal ‘duimpjes’ en ik realiseerde me dat er dus méér mensen zijn die ook zo denken én die er ook nog een duimpje bij durven zetten; want dat je laat zien dat je het support, betekent natuurlijk ook iets. Ik dacht: we zijn dus met méér, ik ga uitzoeken wie die mensen zijn, een netwerk opzetten, en laten we starten met onze vragen en zorgen met elkaar te delen. Dat delen met elkaar is fijn.